Laos; miesoep, bergen en rustige mensen
Door: Diënne en Coen
Blijf op de hoogte en volg Diënne en Coen Demmer
08 September 2008 | Laos, Vientiane
Albergen, 8 september 2008
email:
ddverkade@hotmail.com
bikedemmer@hotmail.com
www.wereldfietser.mijnalbums.nl
Het hele gebied is bergachtig en de grensovergang ligt op 1800 meter.
Grote trucks met hele dikke boomstammen komen ons tegemoet. Lege trucks gaan Laos in.
Het schijnt dat China deze weg heeft aangelegd. Er ligt inderdaad een mooie asfalt weg, dwars door de bergen, dwars door de jungle! We dalen af naar 300 meter en stijgen dan weer langzaam naar 1700 meter. Hele steile klimmetjes. We komen amper boven!
De afgelopen 2 maanden hebben we allebei veel spierpijn. Raar als je bedenkt dat we al 2 jaar fietsen. Niet zo raar als je ziet wat we eten. Het is wat rijst met groenten en brood.
Er zijn geen dorpjes en pas na 80 kilometer is een verzameling hutten. Mensen lopen bijna bloot, hangen een beetje rond en zijn vies. We diepen een paar broodjes uit de tas en eten die. Het lijkt erop alsof hier alleen maar miesoep wordt gegeten in dit dorp.
Vrouwen lopen met sigaretten en pijpen in hun mond...
We gaan nog 1 hoge pas over en boven zien we voor ons een enorme vlakte. We halen de volgende plaats net voor donker. De kamer is goed, compleet met airco. Onze zoektocht naar eten begint en eindigt in het kleine restaurantje onder het hotelletje. In de vitrine liggen paakjes miesoep. Die hebben we zelf ook dus hebben we alleen heet water nodig. Een ei erin en klaar is kees!
Toe eten we rijst met saus, de restjes van andere gasten en asl dat op is geven ze ons lachend nieuwe rijst, die we met gecondenseerde melk en rozijnen eten. Ze vinden ons blijkbaar erg leuk want ze blijven lachen en we hoeven niets te betalen.
Nadat we dagboek hebben geschreven op de kamer moeten we heel snel gaan slapen, want onze magen beginnen al bijna weer te rommelen!
Gelukkig hoeven we de volgende dag niet zover en blijven we voor de verandering lekker naast de bergen fietsen. Het volgende dorp heeft genoeg hotelletjes. We stillen de ergste honger met miesoep en gaan om 17 uur op zoek. Nadat we vanmiddag al een rot ei in de sope hadden, vertrouwen we dat al niet meer. Op de markt vinden we eieren met kuikens erin op de BBQ! Bah!
Verder is er veel ingewanden vlees, dus wordt het sticky rijst met melk. Op de kamer eten we dat voor de TV.
De volgende dag stijgen we heel langzaam en fietsen door een mooie omgeving. Hier is bijna geen verkeer op de weg en de mensen zijn minder schreeuwerig dan in Vietnam.
We dalen af over een mooie verharde zandweg. We slapen bij een waterval in een mooi hotel met veranda. Het geeft een echt vakantie gevoel. En gelukkig vinden we lekker eten!
We zitten op de fiets, dromen van Nederland, zien op tegen de bergen in noord Laos en kijken weinig om ons heen. Wat doen we nog hier?
Het geeft helemaal niet meer het gevoel van vrijheid, blijheid! Met honderd plannen in Nederland en hier niets doen gaat het niet goed!
Op de kruising voor Pakse maken we een besluit: we gaan naar huis!
Het voelt als een opluchting en worden er alleen maar erg blij van!
Na bijna 3 jaar fietsen door 38 landen is het genoeg geweest!
Pakse ligt bijna aan de Thaise grens.
We blijven een dag extra om de beslissing te overdenken, maar het lijkt vast te staan. Een dag later staan we in Bangkok en een week later zijn we in Nederland!
Tot nu toe hebben we geen spijt en genieten! We wonen in Albergen en zijn lekker aan het klussen om ons huisje woonklaar te maken voor de komende maanden.
We gaan weer aan het werk en op dit moment volet het meer als een uitdaging dan de volgende grensovergang....
Ons adres is:
Ootmarsumseweg 65
7665 RV Albergen
0546 - 570133
email:
ddverkade@hotmail.com
bikedemmer@hotmail.com
www.wereldfietser.mijnalbums.nl
Het hele gebied is bergachtig en de grensovergang ligt op 1800 meter.
Grote trucks met hele dikke boomstammen komen ons tegemoet. Lege trucks gaan Laos in.
Het schijnt dat China deze weg heeft aangelegd. Er ligt inderdaad een mooie asfalt weg, dwars door de bergen, dwars door de jungle! We dalen af naar 300 meter en stijgen dan weer langzaam naar 1700 meter. Hele steile klimmetjes. We komen amper boven!
De afgelopen 2 maanden hebben we allebei veel spierpijn. Raar als je bedenkt dat we al 2 jaar fietsen. Niet zo raar als je ziet wat we eten. Het is wat rijst met groenten en brood.
Er zijn geen dorpjes en pas na 80 kilometer is een verzameling hutten. Mensen lopen bijna bloot, hangen een beetje rond en zijn vies. We diepen een paar broodjes uit de tas en eten die. Het lijkt erop alsof hier alleen maar miesoep wordt gegeten in dit dorp.
Vrouwen lopen met sigaretten en pijpen in hun mond...
We gaan nog 1 hoge pas over en boven zien we voor ons een enorme vlakte. We halen de volgende plaats net voor donker. De kamer is goed, compleet met airco. Onze zoektocht naar eten begint en eindigt in het kleine restaurantje onder het hotelletje. In de vitrine liggen paakjes miesoep. Die hebben we zelf ook dus hebben we alleen heet water nodig. Een ei erin en klaar is kees!
Toe eten we rijst met saus, de restjes van andere gasten en asl dat op is geven ze ons lachend nieuwe rijst, die we met gecondenseerde melk en rozijnen eten. Ze vinden ons blijkbaar erg leuk want ze blijven lachen en we hoeven niets te betalen.
Nadat we dagboek hebben geschreven op de kamer moeten we heel snel gaan slapen, want onze magen beginnen al bijna weer te rommelen!
Gelukkig hoeven we de volgende dag niet zover en blijven we voor de verandering lekker naast de bergen fietsen. Het volgende dorp heeft genoeg hotelletjes. We stillen de ergste honger met miesoep en gaan om 17 uur op zoek. Nadat we vanmiddag al een rot ei in de sope hadden, vertrouwen we dat al niet meer. Op de markt vinden we eieren met kuikens erin op de BBQ! Bah!
Verder is er veel ingewanden vlees, dus wordt het sticky rijst met melk. Op de kamer eten we dat voor de TV.
De volgende dag stijgen we heel langzaam en fietsen door een mooie omgeving. Hier is bijna geen verkeer op de weg en de mensen zijn minder schreeuwerig dan in Vietnam.
We dalen af over een mooie verharde zandweg. We slapen bij een waterval in een mooi hotel met veranda. Het geeft een echt vakantie gevoel. En gelukkig vinden we lekker eten!
We zitten op de fiets, dromen van Nederland, zien op tegen de bergen in noord Laos en kijken weinig om ons heen. Wat doen we nog hier?
Het geeft helemaal niet meer het gevoel van vrijheid, blijheid! Met honderd plannen in Nederland en hier niets doen gaat het niet goed!
Op de kruising voor Pakse maken we een besluit: we gaan naar huis!
Het voelt als een opluchting en worden er alleen maar erg blij van!
Na bijna 3 jaar fietsen door 38 landen is het genoeg geweest!
Pakse ligt bijna aan de Thaise grens.
We blijven een dag extra om de beslissing te overdenken, maar het lijkt vast te staan. Een dag later staan we in Bangkok en een week later zijn we in Nederland!
Tot nu toe hebben we geen spijt en genieten! We wonen in Albergen en zijn lekker aan het klussen om ons huisje woonklaar te maken voor de komende maanden.
We gaan weer aan het werk en op dit moment volet het meer als een uitdaging dan de volgende grensovergang....
Ons adres is:
Ootmarsumseweg 65
7665 RV Albergen
0546 - 570133
-
08 September 2008 - 13:55
Peggy:
Hallo daar,
vol verbazing en bewondering lees ik dit waarschijnlijk laatste berichtje van jullie geweldige tocht. Fijn dat de beslissing nog steeds goed voelt. Ik vond het geweldig om jullie foto's en verhalen te lezen, maar hoop dat jullie nu weer gezamelijk een mooie weg in gaan slaan. Heel veel succes en tot... Groeten Peggy -
08 September 2008 - 14:36
Margo:
Heee, heel veel succes met de boel hier weer oppakken. Maak er wat van!!!
Liefs Margo -
09 September 2008 - 08:07
Paula En Cees:
Dit berichtje als laatste gelezen en wachten op een bericht om jullie fietsen in Hongkong te stallen bij Ming.
Niet meer nodig.
WELKOM THUIS!!!
We gaan elkaar ontmoeten voor wij naar Estepona gaan.
Liefs en tot snel,
Paula en Cees. -
24 September 2008 - 07:38
S. Ramirez:
He Welkom thuis allebei! Veel succes met het oppakken van de bezigheden hier.Ik zag jullie stukje in de OpPad en ben even op de website gaan spotten. Dian ebn je weer aan het werk als mondhygieniste?
Succes beide.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
