Zimbabwe: supervriendelijk, goedkoop en oud brood

email diënne:ddverkade@hotmail.com
email coen :bikedemmer@hotmail.com
foto's :www.wereldfietser.mijnalbums.nl (nieuwe foto’s!)

Hallo allemaal,

Hieronder is het tweede deel van het verslag. We waren gekomen tot en met Botswana en gaan nu verder met Zimbabwe, ook geschreven vanuit Lusaka.
De foto’s staan inmiddels op de website: www.wereldfietser.mijnalbums.nl


Groeten en leesplezier!

Coen en Diënne


Zimbabwe: Supervriendelijk, goedkoop en oud brood
Plumtree – Bulawayo – Hwange – Victoria Falls
12-02-2007 t/m 18-02-2007, dag 459 t/m 464
Totale kilometerstand: 19799 km


12-02-2007: 110 km
We gaan toch maar naar Zimbabwe, ondanks dat er in Zuid Afrika gezegd is dat er NIETS te koop is en dat IEDEREEN wordt aangevallen. Wij denken namelijk dat het wel meevalt.
De weg naar de grens is al heerlijk rustig en het landschap is mooi. Heuvels en minder bosjes.
Plusminus 35 graden.
Na 85 kilometer komen we bij de Botswaanse / Zimbabwaanse grens.
Er komt een Zimbabwaanse auto aan met grote vaten benzine en paraffine. Elke week rijden ze 500 km om brandstof te halen. De chauffeur wil wel Botwaanse Pula’s voor Zimbabwaanse Dollars wisselen. Voor 40 Pula = €5,20 krijgen we 30.000 Zim$. Een brood kost 825 Zim$.
Elke dag krijgt men meer Zim$ voor een US$. Op een biljet staat zelfs een uiterste houdbaarheidsdatum! Ons geld is tot 01-07-2007 houdbaar!
Het verbaast ons hoeveel auto’s er nog rijden. En dan zijn dat nog dikke grote benzineslurpers ook!
De meeste supermarkten liggen vol met pindakaas, chips, zeep, pasta, ketchup en koekjes. In de kleinere dorpjes zijn de meeste winkels wel leeg, alleen wat flesjes cola zijn nog te koop.
Zimbabwanen kopen nog steeds, in onze ogen, luxe produkten zoals cola en sprite en het café zit vol.
De eerste nacht willen we wildkamperen. We gaan een pad af en meteen komt er een man ons tegemoet. Het pad blijkt naar een boerenschuur te gaan. We kunnen er onze tent opzetten. Er zitten nog 5 jongens die de koeien in de gaten houden. Ze zien er wat minder bedeeld uit. Ze pokeren met oud geld (over de houdbaarheidsdatum) en ‘s avonds houden ze zich warm bij een vuur.
Wij koken ons potje macaroni, wassen ons met een pannetje water en liggen om19.30 in bed. Het is pikdonker en de melkweg is goed zichtbaar.

13-02-2007: 100 km
Om 7 uur zitten we op de fiets. Het is echt genieten. Om ons heen zien we grote keien op elkaar balanceren, daar schijnt Zimbabwe bekend om te zijn. Het landschap is prachtig.
Tussen de middag eten we brood bij een supermarkt. Er komt een auto met speedboot aangereden en 4 jongens stappen uit. Een ervan, Travass, komt een praatje maken en nodigt ons uit in zijn huis in Bulawayo die avond. Hij legt uit waar het is en ze rijden verder.
Om 15 uur komen wij in Bulawayo aan en kijken op ons gemak rond. In de supermarkt staan lange rijen voor het brood. Dat schijnt soms wel eens schaars te zijn. Wij hebben daarom ook altijd een voorraad brood in de tas.
Als we ‘s avonds bij het huis van Travass aankomen, blijkt het zijn ouderlijk huis te zijn. Niemand weet van onze komst af en hij is zelf 2 dagen geleden thuisgekomen van 2 jaar Engeland!
Zijn ouders blijken ook heel aardig te zijn en vertellen ons veel over de situatie in Zimbabwe. Er wordt een grote pan pasta gekookt en we zitten wel met 10 man te eten. Erg gezellig.
‘s Nachts ligt er voor ons lunchpakket, een hele kip, in de oven te roosteren…

14-02-2007: 127 km
Valentijsdag! Gelukkig zijn we allebei tevreden met een kus!
We doen wat ansichtkaarten op de post en fietsen dan richting Victoria Falls. Dat is ongeveer 470 km verderop.
Links en rechts liggen boerderijen, nog redelijk onderhouden. Zouden hier ook blanken hebben geboerd? De meesten hebben nu hun heil elders gezocht.
Onder een boom eten we de kip, die heerlijk smaakt. Het fietsen gaat snel. Om 14 uur hebben we er 85 km op zitten dus daarmee hopen we het volgende dorp te kunnen halen.
Vanaf 15 uur is alles opgewarmd en schijnt de zon recht in onze gezichten. Het fietsen wordt erg zwaar en na 120 km hebben we er echt genoeg van. We gaan wildkamperen! We zoeken een plek in de bush en Coen zet de tent op terwijl Diënne zich vast wast. We eten brood en bij donker gaan we de tent in. We verwachten bezoekers omdat er net een koeienjongen langs is gekomen. Die haalt gelukkig niet zijn vrienden erbij en we kunnen rustig gaan slapen.

15-02-2007: 105 km
De termieten hebben vannacht aan onze tent gegeten, dus die vertoont nu gaatjes!
Langs de weg ontbijten we met het oude brood. Bij een klein winkeltje vragen we waar we brood kunnen kopen. Iets verderop, in het dorp met ziekenhuis moet brood te koop zijn. In de winkel dus niet, de juffrouw achter de toonbank ligt liever te slapen. Aan andere klanten vragen we naar het ziekenhuis is en gaan erheen.
Dat blijkt een missiepost te zijn met blanken uit verschillende landen. We krijgen een rondleiding door het ziekenhuis en we ontbijten mee. Ook krijgen we van hen 2 broden mee.
Die avond komen we bij de Fatima Missie waar we Jozef, een Indiër, treffen. Hij is priester, maar zijn eigenlijke missie is het promoten van gezond leven en zijn drankje van een boom die bij hem in de tuin groeit. Hij is erg grappig en we verheugen ons meteen op India!

16 en 17-02-2007 154 km
We fietsen door een mooi landschap met af en toe dorpjes waar dronken mensen onder een boom op een zak rijst,gesponsord door de UN, zitten bier te drinken. Daar zijn de winkels dan ook echt leeg, op wat bier en rijst na dan. Tevens is de weg uitstekend en slapen wij bij de Fransiscaan Zusters in Hwange.


18-02-2007: 11 km
Eindelijk zijn we in Victoria Falls. Het plaatsje zelf is wat triest. De meeste gebouwen zijn vervallen en er komen continu jongens achter ons aan die prullaria willen verkopen of zelfs willen ruilen met onze schoenen of t-shirts! En wat moeten wij dan aan??
Om 7 uur ‘s ochtends zijn we bij de Vic Falls. Coen heeft de Zimbabwaanse kant al gezien, en Diënne is reuze nieuwsgierig. Omdat we zo vroeg zijn is het heerlijk rustig.
De waterval is indrukwekkend en deze tijd van het jaar, de regentijd, komt er het meeste water door. Een dikke massa water, 1,8 km breed, valt 100 meter naar beneden. Er hangt een dikke wolk boven en daarnaast is een regenboog te zien.
We worden zeiknat, tot op de onderbroek!! Door de wolk zien we jammergenoeg het grootste deel van de waterval niet zo goed , maar dat kan de pret niet drukken.
‘s Middags halen we de fietsen op bij de kerk waar we die nacht geslapen hebben en gaan naar de grens. De wolk hangt plaatselijk boven het dorp en continu hoor je het bulderende geluid van het vallende water.
Vanaf de brug wordt er gebungeejumped, we kijken even en fietsen door naar Zambia, land nummer 24 op deze reis.