Dag 230 t/m 241: Ghana
Door: Diënne en Coen
Blijf op de hoogte en volg Diënne en Coen Demmer
14 Juli 2006 | Ghana, Accra
Reisverslag en foto’s van Ghana.
Accra, 10 juli 2006
Foto’s zijn te bekijken op: www.wereldfietser.mijnalbums.nl
Ghana
Dag 231 t/m 241, 30 juni t/m 10 juli 2006, vandaag in Accra
Aantal km: 360km
Km totaal: 12864km
In Ghana spreekt men engels. Toch kunnen we ze maar moeilijk verstaan. Na navraag komen we erachter dat we niet de enigen zijn die er moeite mee hebben. De Ghanezen hebben een eigen soort engels.
Een ander ding wat opvalt, is dat meteen na de grens overal doodskistenbouwers zijn. Elke 2-3 km passeren we stuk of 5 kisten die geëtaleerd staan langs de weg. Verder is God hier duidelijk aanwezig in dit land. Ieder winkeltje, lasbedrijf, auto, taxi, kapsalon heeft een naam waarin God een rol speelt.
Enkele voorbeelden: ‘Heaven helps communicationscenter’, ‘God is able weldingshop’ (lasbedrijfje) of op een auto: ‘Relax, God is in control’. Nou, als ik dat op een auto zie staan voel ik me in ieder geval niet veiliger op de weg!!
Onderweg komen we ook weleens missionairs tegen die voor ons (en ook wel met ons) gaan bidden voor een goed verloop van de reis. Het is wel grappig om te zien hoeveel mensen hier nog opgaan in hun geloof. De kerken zitten hier nog propvol!
We wisten ook niet dat er oveel Nederlanders in Ghana zitten. Per toeval komen we in Takoradi bij NL-ers terecht. Ontzettend gezellig en gastvrij. Het blijkt familie te zijn van een vriend van Coen!! Hoe toevallig maar weer...
We brengen daar het weekend in luxe door. We kunnen de afgevallen kilo’s er weer een beetje aan eten en genieten volop. Het zijn ook weer bekenden van ons adresje in Accra, dus iedereen is weer op de hoogte.
Via de kust fietsen we door naar Accra.
In de koloniale tijd hebben hier veel Nederlanders gezeten. Die hebben forten gebouwd waarvan uit zij handeldreven in slaven, goud, ivoor en drank. De Europese Unie steunt nu de renovatie van enkele forten. In fort Elmina hebben we een rondleiding gehad. Erg indrukwekkend om te zien.
Arthur Japin heeft een erg mooi boek geschreven waarin fort Elmina en de relatie tussen Ghana en Nederland een belangrijke rol speelt: ‘De zwarte met het witte hart.’
Dinsdag 4 juli komen we in Accra aan. Het was een toppertje met 155 km op de teller en doodmoe, maar voldaan komen we bij Willem Albert en Manon aan. De logeerkamer staat klaar, de douche is warm en Willem Albert haalt Chinees.
We voelen ons heel welkom en we zijn zo ongelofelijk blij dat we eindelijk weer een keer alle ervaringen kunnen laten bezinken en tot rust kunnen komen. Ik ben ontzettend verkouden en ik hoop dat dat weggaat. Nu, na 1 week, is het niet minder en vrees ik een echte holte ontsteking.
Voor ons is het pure luxe hier, lekker eten, een fijn bed, koffie, thee en een volle koelkast tot onze beschikking... Eindelijk kunnen we goed bijkomen en ons voorbereiden opde volgende 8000 km naar Kaapstad.
Het vervolg:
We zullen na Ghana door Togo, Benin, Nigeria, Kameroen, Gabon, Congo, Angola, Namibie naar Zuid Afrika fietsen. Over Nigeria gaan veel verhalen over veiligheid, maar we hebben contact met enkele mensen die daar wonen en we verwachten geen problemen. De visa voor Togo, Benin en Nigeria zijn binnen. De laatste dagen zien we de reis weer wat positiever tegemoet, waar we heel blij om zijn.
Groeten Diënne en Coen
Accra, 10 juli 2006
Foto’s zijn te bekijken op: www.wereldfietser.mijnalbums.nl
Ghana
Dag 231 t/m 241, 30 juni t/m 10 juli 2006, vandaag in Accra
Aantal km: 360km
Km totaal: 12864km
In Ghana spreekt men engels. Toch kunnen we ze maar moeilijk verstaan. Na navraag komen we erachter dat we niet de enigen zijn die er moeite mee hebben. De Ghanezen hebben een eigen soort engels.
Een ander ding wat opvalt, is dat meteen na de grens overal doodskistenbouwers zijn. Elke 2-3 km passeren we stuk of 5 kisten die geëtaleerd staan langs de weg. Verder is God hier duidelijk aanwezig in dit land. Ieder winkeltje, lasbedrijf, auto, taxi, kapsalon heeft een naam waarin God een rol speelt.
Enkele voorbeelden: ‘Heaven helps communicationscenter’, ‘God is able weldingshop’ (lasbedrijfje) of op een auto: ‘Relax, God is in control’. Nou, als ik dat op een auto zie staan voel ik me in ieder geval niet veiliger op de weg!!
Onderweg komen we ook weleens missionairs tegen die voor ons (en ook wel met ons) gaan bidden voor een goed verloop van de reis. Het is wel grappig om te zien hoeveel mensen hier nog opgaan in hun geloof. De kerken zitten hier nog propvol!
We wisten ook niet dat er oveel Nederlanders in Ghana zitten. Per toeval komen we in Takoradi bij NL-ers terecht. Ontzettend gezellig en gastvrij. Het blijkt familie te zijn van een vriend van Coen!! Hoe toevallig maar weer...
We brengen daar het weekend in luxe door. We kunnen de afgevallen kilo’s er weer een beetje aan eten en genieten volop. Het zijn ook weer bekenden van ons adresje in Accra, dus iedereen is weer op de hoogte.
Via de kust fietsen we door naar Accra.
In de koloniale tijd hebben hier veel Nederlanders gezeten. Die hebben forten gebouwd waarvan uit zij handeldreven in slaven, goud, ivoor en drank. De Europese Unie steunt nu de renovatie van enkele forten. In fort Elmina hebben we een rondleiding gehad. Erg indrukwekkend om te zien.
Arthur Japin heeft een erg mooi boek geschreven waarin fort Elmina en de relatie tussen Ghana en Nederland een belangrijke rol speelt: ‘De zwarte met het witte hart.’
Dinsdag 4 juli komen we in Accra aan. Het was een toppertje met 155 km op de teller en doodmoe, maar voldaan komen we bij Willem Albert en Manon aan. De logeerkamer staat klaar, de douche is warm en Willem Albert haalt Chinees.
We voelen ons heel welkom en we zijn zo ongelofelijk blij dat we eindelijk weer een keer alle ervaringen kunnen laten bezinken en tot rust kunnen komen. Ik ben ontzettend verkouden en ik hoop dat dat weggaat. Nu, na 1 week, is het niet minder en vrees ik een echte holte ontsteking.
Voor ons is het pure luxe hier, lekker eten, een fijn bed, koffie, thee en een volle koelkast tot onze beschikking... Eindelijk kunnen we goed bijkomen en ons voorbereiden opde volgende 8000 km naar Kaapstad.
Het vervolg:
We zullen na Ghana door Togo, Benin, Nigeria, Kameroen, Gabon, Congo, Angola, Namibie naar Zuid Afrika fietsen. Over Nigeria gaan veel verhalen over veiligheid, maar we hebben contact met enkele mensen die daar wonen en we verwachten geen problemen. De visa voor Togo, Benin en Nigeria zijn binnen. De laatste dagen zien we de reis weer wat positiever tegemoet, waar we heel blij om zijn.
Groeten Diënne en Coen
-
27 Juli 2006 - 09:36
Norma:
Hallo Dienne,Ik bewonder jullie nog steeds. Die warmte etc. etc. Wij zitten hier steen en been te klagen over de hittegolf. Vandaag is het bewolkt en er is een klein spatje gevallen. Als je in Nederland maar hard klaagt dan krijgen we onze zin. Regen moet er komen en dat komt ook. Dan kunnen ze in Afrika niet zeggen helaas die arme stumpers daar. Verder gaat het hier naar wens en wij zijn al twee keer weg geweest. Indonesie en Portugal. Heerlijk en ook lekker warm. Nou lieve mensen doe voorzichtig en tot mailens maar weer. -
09 Augustus 2006 - 10:20
Martin:
Ik heb jullie voor mijn huis in Nijmegen ontmoet nadat jullie 1 dag onderweg waren. Ik lees jullie reisverslag met veel genoegen en ik denk met mij velen.Wat leven wij hier in een saai land als ik al die verschillende ervaringen van jullie tot me door laat dringen. Ik heb zelf enige ervaring binnen Europa en bemerk dat het dan al moeilijk is alle indrukken te verwerken. Dat zal voor jullie wel extra vermoeiend zijn. Ik wens jullie veel geluk toe en minder "onveilige" ervaringen. Ik blijf jullie met veel plezier volgen, sterkte en succes -
15 Augustus 2006 - 07:52
Astrid:
sinds kort internet wilde weten waar julie zijn
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
